Γεια σου!

Σε αυτό το blog σίγουρα θα μείνεις αν σου αρέσει το διάβασμα και αν είσαι φαν του να ξεσκάς απο την καθημερινότητα διαβάζοντας. Αλλά και εκτός απο αυτά, θα μείνεις αν σου αρέσει το βιβλίο μου..

Παρακάτω βρίσκονται τα δυο πρώτα κεφάλαια.

Θα χαρώ πολύ να σας κερδίσω στην παρέα μου και να σας κρατήσω το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.

Από μένα πολλά πολλά φιλάκια.

(επίσης το βιβλίο μου υπάρχει και στο wattpad: https://www.wattpad.com/myworks/65318274-all-or-nothing ) 

xoxo 

All or Nothing

Κεφάλαιο 1ο

Βράδυ Τσικνοπέμπτης..Με όλο τον κόσμο να κυκλοφορεί μασκαρεμενο και να μην μπορείς να καταλάβεις κανέναν.

Μόλις είχα αφήσει την παρέα μου που ήταν σε ενα απο τα γνωστότερα κλάμπ της λεωφόρου νίκης στην Θεσσαλονίκη. Ηταν ηδη 3ωρα τα ξημερώματα και εγω περπατούσα μόνη, κουρασμένη στην Αριστοτέλους. Ημουν και αφηρημένη και λογο της στολής μου κρύωνα.

"Παναγίαα μουυ!!" φώναξα οταν ξαφνικά πετάχτηκε μπροστά μου ενας τύπος πιο ψηλός απο μένα, με γυμνασμένο σώμα που ηταν ντυμενος στα μαυρα. Φορουσε μια ασπρη ανεκφραστη μασκα που μονο τα ματια του φαινονταν.

Εγινε, ηρθε η ωρα μου. Τωρα θα πεθανω.

"Τρομαξες;;" ειπε γελωντας ο ηλιθιος-αγνωστος.

"Μπα ιδεα σου ειναι" ειπα με την ειρωνια, εμφανη στην φωνη μου.

"Τι κανει μια τοσο ομορφη κοπελα εξω τετοια ωρα;;" ειπε και με σκαναρε απο πανω μεχρι κατω. Το βλεμμα του εμεινε στα ποδια μου και μετα σταματησε στα ματια μου. Ετσι μου δοθηκε η ευκαρια να δω καλυτερα τα δικα του. Ειχε πρασινα ματια, που σιγουρα σε εντυπωσιαζαν αλλα τωρα δεν ειναι αυτο το θεμα μας.

"Οτι θελω. Θα σε ρωτησω κιολας;" του ειπα αποτομα, οταν επέστρεψα στην πραγματικότητα και συνειδητοποίησα οτι τοση ωρα μιλαω σε μια λευκη μασκα.

"Απλα ειναι αργα για μια τοσο ομορφη τσαρλεστον να κυκλοφορεί μονη της" συνεχισε με τον ιδιο πονηρο τονο. Τοτε ασυναισθητα κατεβασα λιγο το κοντο μου φορεμα.

"Αι στο διαολο πεφτουλα." του ειπα και εκανα να φυγω αλλα το χερι του με σταματησε. Πωω ρε βραδιατικα.

"Εμενα δεν θα μου μιλας ετσι" ειπε σχεδον διπλα στο αυτι μου και ενα ριγος με διαπέρασε. Αυτα μας ελειπαν τωρα.

"Σιγα εσυ. Δεν σε ξερω και απο χθες αγορακι." ειπα, τραβηξα το χερι μου και εφυγα.

"Εμεις δεν τελιωσαμε" φώναξε και γυρισα να τον κοιταξω. Εκεινη την στιγμη εβγαλε την μασκα αλλα ημουν αρκετά μακρια για να παρατηρήσω ακριβως τα χαρακτηριστηκα του. Σιγουρα ηταν μελαχρινός και θα θυμομουν την οψη του αυριο.

Οταν εφτασα στο σπιτι η ωρα ηταν 4 τα ξημερωματα. Πωω ποιος ξεντυνεται τωρα; ποιος ξεβαφεται τωρα;; Γαμωτο τρακαρα στο τραπεζακι στο σαλονι. Μονο να μην ξυπνησω τους γονεις μου απο πανω. Αφου ανεβηκα πανω οπου ηταν τα υπνοδωματια πηγα στο δικο μου και ξεραθηκα στο κρεβατι μου. ευτυχως δεν ηπια πολυ. Μεχρι να με παρει ο υπνος, γυριζαν και ξαναγυριζαν στο μυαλο μου εκεινα τα ματια, τα πρασινα ματια που δεν προκειται να ξανα εβλεπα. Χριστινα συγκεντρωσου εχεις ενα αγορι που αγαπας και σε αγαπαει. Με αυτες τις σκεψεις με πηρε ο υπνος.

[...]

Το αλλο πρωι ηταν παρασκευη και ευτυχως δεν δυσκολεύτηκα πολυ να ξυπνησω. το ρολοι εδειχνε 7 και τεταρτο και ειχα μια ωρα να ετοιμαστω για το σχολειο. Αφου σηκωθηκα και πηγα τουαλετα να κανω τα απαραιτητα κατεβηκα κατω στην μαμα που ειχε φτιαξει πρωινο. ο μπαμπας ειχε φυγει πιο νωρις μαλλον για να παει στην δουλεια.

μολις κατεβηκα κατω ακουσα θορυβο απο εξω που με παραξενεψε πρωινιατικα.

"καλημερα αγαπη μου" μου ειπε η μαμα μολις με ειδε.

"καλημερα, τι ειναι αυτες οι φασαριες απο εξω;;" ρωτησα ολο περιεργεια.

"απο οτι φαινεται θα εχουμε καινουριους γειτονες"

"πωω ποιος ξερει αν εχουν και παιδια και τι σοι παιδια θα ειναι;;"

"ελα βρε χριστινακι μου λιγη θετικη ενεργεια δεν βλαπτει. Αν και απο οτι ακουσα πρεπει να εχουν ενα παιδι κοντα στην δικη σου ηλικια." απο οτι καταλαβατε η μαμα μου ειναι υπερ της καλης ψυχολογιας διοτι εχει σπουδασει και ειναι ψυχολογος. εγω παλι μεεεσα στην αισιοδοξια. και απο οτι ακουσα ειπε παδια στην ηλικια μου;; αντε να δουμε τι θα δουμε παααλι..

"ναι μαμα καλη ενεργεια τα εχουμε πει αυτα." το αλλο ουτε καν το σχολιασα δεν χρειαστηκε.

"αντε αγαπη μου φιλακια φευγω εγω τα λεμε το μεσιμερι" μου ειπε και μου εδωσε ενα γλυκο φιλι στο μαγουλο.

"αντιο μαμα" ειπα και πηγα με το τοστ μου πανω να το φαω.

Αποφασισα να βαλω ενα χοντρο κολαν μαυρο με ενα ασπρομαυρο oversize πουλοβερ με το δερματινο μου και τα μαυρα superstar μου. Τα μαλλια μου τα αφησα στο φυσικο μου. Δηάδη μακρια και ισια. ηταν και ξανθα και σιγα σιγα με τον καιρο θα ανοιγαν και αλλο. εβαλα μια στρωση μασκαρας και λιγη πουδρα και ετοιμη.

η ωρα ειχε παει 8 και 5 οποτε πηρα την τσαντα μου και ξεκινησα για την γνωστη γωνια που ειχα ραντεβου καθε πρωι με την Κλειω και τον Σταθη. τους δυο κολλητους μου, ειμασταν μαζι απο την πρωτη γυμνασιου φιλοι και τωρα ειμαστε δευτερα λυκειου πωπωω 4 χρονια κολλητοι, δεν ειναι και λιγα. Με αυτες τις σκεψεις ειχα φτασει στο γνωστο σημειο και εκει ηταν μονο η κλειω.

"καλημερα χριστινακι μου" μου ειπε μολις με ειδε.

"καλημερα κλεο μου" την ειπα με το υποκοριστικό της και εκεινη την ωρα ηρθε και ο σταθης.

"καλημερα κοριτσια" μας χαιρετησε με ενα χαμογελο. ποιος ξερει με ποια ηταν οταν μας παρατησε εμας.

"καλημερα σταθουλη" ειπα και ξεκινησαμε για το σχολειο.

Μετα απο 10 λεπτα ημασταν στο σχολειο και καθομασταν στα περβαζακια περιμενοντας το κουδουνι για να μαζευτουμε. μολις με ειδε ο γιαννης ηρθε προς το μερος μου.

"καλημερα αγαπη μου" μου ειπε και μου εδωσε ενα γλυκο φιλι στα χειλη. Με το γιαννη τα εχω 6 μηνες και ειμαστε καλα. τον αγαπω με αγαπαει τα κλασσικα.

"καλημερα μωρο μου, νωρις νωρις" του ειπα και χτυπησε το κουδουνι.

"ελα μωρε αφου με ξερεις." ειπε και πηγαμε στις γραμμες μας.

Μετα την προσευχη και τις ενημερωσεις του λυκειαρχη μπηκαμε στις ταξεις μας. Εγω ημουν με τον Σταθη στο ιδιο τμημα και η Κλειω με τον Γιαννη στο διπλανο.

Αφου ηρθε ο Σταθης και καθισε πισω μου (αφου καθομασταν 1-1 λες και αν καθισουμε 2-2 θα παθουμε τιποτα) μπηκε και η καθηγητρια των αρχαια και πριν καθισει ειπε οτι ηθελε να μας πει κατι.

"καλημερα παιδια, πριν ξεκινησει το μαθημα θα ηθελα να σας γνωρισω τον καινουριο σας συμμαθητη." καινουριο συμμαθητη ακουω και δεν μαρεσει αυτο.

"κωστα ελα μεσα παιδι μου.'' ειπε και πηγε να φωναξει τον καινουριο. Μολις μπηκε μεσα τα βλεμματα μας καρφωθηκαν.

"κωστα αυτη ειναι η καινουρια σου ταξη." ειπε η καθηγητρια και το βλεμμα μου ηταν κολλημενο πανω του. ηταν αυτος απο χθες. Μα φυσικα πως θα ξεχνουσα τετοια ματια. χωρις να το καταλαβω βρεθηκε στο διπλανο μου αδειο θρανιο.

ολες τον κοιτουσαν σαν λυσσαρες και εγω προσπαθουσα να το χωνεψω.

"στο ειπα οτι δεν τελειωσαμε" ηρθε και μου ψηθηρισε στο αυτι και με διαπερασε ενα ριγος γαμωτο.

εγω δεν ειπα τιποτα και απλα συγκεντρωθηκα στα αρχαια που ηταν λιγο δυσκολο με αυτον απο διπλα μου συνεχεια να με καρφωνει. Ξαφνικα νιωθω κατι να με σκουνταει απο πισω και γυρναω στο Σταθη.

"τι τρεχει με τον καινουριο;;" με ρωτησε με ενα πονηρο βλεμμα.

"τιποτα απολυτως" ειπα γρηγορα και γυρισα μπροστα μου.

"δεν θα μου ξεφυγεις εμενα." ειπε και εκανα οτι δεν το ακουσα και συνεχιζα να γραφω.

Καποια στιγμη που ειχα βρει την ηρεμια μου τσουπ καποιος να μου την χαλασει. Ενα χαρτακι βρεθηκε μπροστα μου. Το ανοιξα και διαβασα τι ελεγε μεσα.

Σου παει πολυ το κολαν που φορας. -κωστας-

Το ξερω ηταν πολυ καλη επιλογη.

Του απαντησα και αποφασισα να τον τσατισω λιγακι.

Φανταζομαι και χωρις αυτο..

Ειπε και γυρισα να τον κοιταξω και το πετυχα να γλειφει το κατω χειλος του αισθησιακα.

Ουτε στα ονειρα σου κωστακη. Του εγραψα και γυρισα στο μαθημα.

Μετα απο κανα 10 λεπτο χτυπησε και το κουδουνι για το πρωτο διάλλειμα ετσι βγηκαμε ολοι εξω και εγω με τον σταθη πηγαμε να βρουμε την κλειω τον γιαννη και τα υπόλοιπα παιδια τα οποια ηταν ο γιωργος κολλητος του γιαννη. Και ο λευτερης κολλητος του σταθη και η ναταλια με την ευα. Ο γιωργος τα ειχε με την ναταλια, ο λευτερης και ο σταθη ηταν σαν κατι player που δεν καναναν σχεσεις. Για φιλοι πολυ καλα παιδια αλλα δεν ηταν για να μπλεξεις ερωτικα μαζι τους. Η ευα απο την αλλη δεν πολυ ασχολουνταν με αυτα τα θεματα. Η κλειω η κολλητουλα μου οποιον ηθελε τον ειχε. Ειχαμε και οι δυο των αερα που χρειαζοταν για να ρίξεις καποιον αν και η κλεο τον χρησιμοποιουσε περισσοτερο. Εγω ετσι εριξα τον γιαννη μου με τον αερα μου και την αυτοπεποιθηση μου.

Ειχαμε παει να καθισουμε στο γνωστο παγκακι. Εγω καθισα στα ποδια του γιαννη η ναταλια στα ποδια του γιωργου και οι υπολοιποι κανονικα.

"Τι θα κανουμε αυριο το βραδυ;;" ρωτησε ο σταθης.

"Ποια θελεις να ριξεις παλι;;" ρωτησα εγω για να τον πειραξω λιγο.

"Καμια ρε κακο ειναι που ρωταω;;" ειπε λες και τον εθιξα.

"Εε θα δουμε μωρε.. Χριστινα ηρθε καινουριος μαθητης το εμαθες;;" με ρωτησε η κλειω. Αχχ και να ηξερε, δεν της ειπα τιποτα.

"Εε ναι ναι εμαθα" ειπα γρήγορα

"Στο τμημα μας ειναι κλεο μου." ειπε ο σταθης με ενα υφος στην φωνη του.

"Ελπιζω μακρια απο την χριστινα μου." ειπε ο γιαννης.

"Ναι μωρο μου μην ανυσηχεις." του ειπα εγω και αμεσως μετα χτυπησε το κουδουνι.

Οι ωρες περασαν γρηγορα και ησυχα παραδόξως. Εφτασε η ωρα να φυγουμε αλλα εγω βιαζομουν αφου μου ειπε και ο γιαννης οτι εχει προπονηση και δεν θα γυρνουσαμε μαζι εφυγα μονη μου για το σπιτι. Εβαλα το playlist των arctic monkeys και αρχισα να περπαταω μεχρι που ειδα κατι μπροστα μου και με εκανε να παγωσω σε εκεινο το σημειο. 

Ηταν ο..

 Κεφάλαιο 2ο

Ήταν ο Γιάννης. Με μια κοπέλα στα ποδια του. Και την φιλούσε. Φιλουσε την σκύλα του σχολειου μας, την Ναντια. Ειχε στα ποδια του Ναντια και την φιλουσε ενω μου ειπε οτι ειχε προπονηση;; Δεν το πιστευω! Μου ειπε ψεμματα;; Ενιωσα τα ματια μου να γεμιζουν δακρυα αλλα οχι δεν θα τα αφηνα να πεσουν για χαρη αυτου του γελοίου. Εφυγα κατευθειαν για το σπιτι τρεχοντας. Περασα απο μπροστα τους αλλα ετρεχα και δεν μου εδωσαν σημασια. Προφανως, αφου ειχαν σημαντικότερα πραγματα να κανουν.

Ουτε καταλαβα ποτε εφτασα σπιτι. Γυρισα το βλεμμα μου να δω απεναντι και ειδα τον κωστα με μια κοπελα να μπαινουν στο καινουριο σπιτι. Οχι ρε φιλε, αυτος θα ειναι ο καινουριος μου γειτονας;; ακομα δεν ηρθε και βρηκε κοπελα;; ειναι δυνατον; αλλα εμενα δεν με νοιαζει. Σωστα;; σωστα.

Εριξα μια υποτιμητική ματια προς το μέρος τους και ξεκλείδωσα την πορτα.
Ευτυχως ημουν μονη σπιτι. Πεταξα την τσαντα και ξεραθηκα στο καναπε. Μνημες απο τον Γιαννη να φιλαει την Ναντια μου ηρθαν στο μυαλο και κατευθειαν βουρκωσα.

Πηρα τηλωφωνο την Κλειω και το σηκωσε στο τριτο χτυπο.

"Ναιι;" ειπε απο την αλλη γραμμη.

"Κλειω μου, ειναι γουρουνι! Ολοι ιδιοι ειναι, δεν θελω καμια επαφη μαζι τους" ειπα μεσα απο τα δακρια και τους λιγμους που μου ξεφευγαν που και που.

"Καταρχην ηρεμισε και πες μου τι εγινε;;" ειπε προσπαθώντας να με καθησυχάσει.

"Ειδα τον Γιαννη με την Ναντια να φιλιούνται. Καταλαβες;; που μου ειπε εμενα ο γιαννακης οτι ειχε και προπονηση." ειπα μεσα στα νεύρα μου.

"Θα πεθανει το γουρουνι. Αλλα και και αυτος με το τσουλακι;;" ειπε και γελασα ελαχιστα.

Μετα απο λιγη ωρα το κλεισαμε και πηγα στην κουζινα να πνιξω τον πονο μου στα μπισκότα και την μερέντα. Βοηθησε αρκετα μπορω να πω.

Αφου ειχα ηρεμισει και ειχα δει ποσες ταινιες βαρέθηκα. Η μαμα μου μου ειπε οτι θα ερχοταν το βραδυ γιατι προεκυψε ενα προβλημα στη δουλεια και ο μπαμπας μου το ιδιο, οποτε θα ημουν μονη μεχρι το βραδυ.

Καποια στιγμη χτυπησε το κινητο μου και χωρις να δω ποιος ηταν το σηκωσα.

"Ναι;" ειπα καπως κουρασμενα.

"Αγαπη μου τι κανεις;" αμεσως καταλαβα οτι ηταν ο γελοίος ο γιαννης. Εχει το θρασσος να με λεει και αγαπη του;

"Τι αγαπη σου ρε γουρουνι;; πρωτα φιλας την ναντια και μετα σε μενα;; δεν σου φτανει μονο η μια ρε αχρηστε;;" φωναζα πλεον στο τηλεφωνο.

"Χριστινα ηρεμισε να σου εξηγήσω" ειπε ηρεμα και καλα οτι τον θυξαμε κιολας.

" τι να μου εξηγησεις;; σας ειδα σημερα το μεσιμερι που και καλα ησουν και προπονηση"

"Χριστινα αυτη μου ριχτηκε εγω εσενα αγαπαω"

"Αλλου αυτα γαννακη! Ποιο φθηνη δικαιολογια δεν βρηκες; τελειωσαμε. Μη με ξανα ενοχλησεις!! καταλαβες;" ειπα νευριασμενη. Αλλα την ειχα παρει την αποφαση μου.

"Μη μου το κανεις αυτο χριστ.." ειπε αλλα του το έκλεισα στα μουτρα. Δεν θα καθομουν να ακουσω τις δικαιολογιες του.

Ειχα κλαψει αρκετα το μεσιμερι και πλεον δεν ειχα αλλα δακρια. Αλλα μεσα μου πιστευα οτι η ιστορια μου με τον γιαννη ειχε τελειωσει απο τοτε που τελειωσε και η μαγεια αναμεσα μας κοντα στους 5 μηνες.
Απο τις σκεψεις αυτες με εβγαλε το κινητο που χτυπουσε ασταματητα.

Ειδα ποιος ηταν και αναγραφόταν το ονομα της Κλειως στην οθονη.

"Ναι;;"

"Ελα χριστινα μου, κανονισαμε με τα παιδια για αυριο να βγουμε, εισαι μεσα;;" με ρωτησε και δεν ημουν και πολυ σιγουρη γιατι στην παρεα ηταν και ο Γιαννης.

"Δηλαδη με ποιους κανονισατε;;" ειπα καπως επιφυλακτικά.

"Εμεις, η ευα, η ναταλια με τον γιωργο, ο λευτερης. Ο γιαννης μετα το σημερινο μαλωσε με τα παιδια γιατι το εμαθαν και θεωρησαν σωστο να παρουν το μερος σου γιατι ο γιαννης φερθηκε πολυ ασχημα. Οποτε δεν θα ειναι αυριο μαζι μας." ειπε και ενα βάρος μου εφυγε.

"Αχχ παλι καλα. Ευτυχώς καταλαβαν τι γουρουνι φιλο ειχαν. Και ειμαι μεσα για αυριο, δεν θα κατσω να θρήνησω για εναν σαν αυτον!!" ειπα γεματη περηφανια για τον εαυτο μου που το αντιμετώπισα ετσι. Ξερω ομως οτι μεσα μου πληγωθηκα.

"Ετσι Μπραβο κοριτσι μου! Ετσι σε θελω. Θα σου στειλω ωρα και διευθυνση σε μυνημα για αυριο." ειπε και μετα απο λιγο το κλεισαμε.

Αφου περασαν λιγα λεπτα ηρθε και το μυνημα για το μαγαζι για αυριο βραδυ.

Η ωρα πηγε 7μιση και ειχα βαρεθει στο σπιτι μονη. Η κλειω ειπε θα πηγαινε καπου με την μαμα της. Οποτε η μονη λυση για κανενα καφε στο κεντρο ηταν ο αγαπημενος μου κολλητουλης.
Τον πηρα τηλεφωνο και το σηκωσε μετα απο λιγο.

"Ελα χριστινακι μου" ειπε χαρούμενα.

"Τι κανεις;;" τον ρωτησα με την σειρα μου.

"Εγω ολα καλα εσυ πως εισαι;;" με ρωτησε αναφερόμενος στα σημερινά γεγονοτα.

"Μια χαρα ειμαι αφου εφαγα ενα πακετο μπισκοτα και κατεβασα μια μερεντα." ειπα και γελασαμε και οι δυο.

"Αστο το γουρουνι, δεν σου αξιζει τετοιος" ειπε προσπαθώντας να μου φτιαξει την διαθεση. Αλλα εμενα ειχε φτιαξει απο οταν αρχισα να καταβροχθίζω τα γλυκακια μου.

"Σταθουλη μου θελεις να παμε για κανα καφε;;"

"Ναι μια χαρα, να περασω σε μιση ωρα απο σενα ή δεν θα εισαι ετοιμη;;" ειπε και γελάσαμε.

"Λες οτι αργω;;" ειπα και καλα θυγμενη.

"Δεν στο λεω, στο δηλωνω αγαπη μου" ειπε και συνεχισαμε να γελαμε.

Μετα απο λιγο το κλεισαμε και κανονισαμε να περασει σε 3 τεταρτα σχεδον απο μένα για να πηγαιναμε στο κεντρο.

Ανεβηκα στο δωματιο μου και ανοιξα την ντουλαπα μου. Την κοιτουσα για αρκετη ωρα, δεν ειχα ιδεα τι να εβαζα. Χμμ.. Κατεληξα σε ενα στενο μαυρο τζιν με σκισιματα στα γονατα. Εβαλα και μια ασπρη ριχτη μπλουζα με μανικι 3 τέταρτα με κατι κροσια στα πλάγια και το δερματινο μου αφου ειχε ψυχρα ακομα.
Τα μαλλια μου τα αφησα κατω ισια απλα επιασα τις δυο ακρες πισω σαν στεφανακι. Εβαλα μασκαρα και ενα απαλο κόκκινο κραγιον αφου θα πηγαιναμε κεντρο και ημουν ετοιμη. Πηρα την δερματινη τσαντα μου και πηγα στο σαλονι. Ειχα ακομα 10 λεπτα. Εβαλα τα σουπερσταρ μου και περιμενα. Κοιταξα στο παραθυρο και ειδα τον κωστα να μπαινει στο σπιτι. Μαλλον γυρνουσε απο την προπονηση. Φορουσε μια γκρι φορμα και μια φούτερ. Ακομα και κατω απο το φουτερ μπορουσα να διακρινω τις γυμνασμενες του πλατες. Ειχα μεινει να τον παρατηρώ μεχρι που το καταλαβε και γυρισε και με χαιρετησε με ενα στραβο χαμογελο. Γαμωτο ρεζιλι εγινα. Τον χαιρετησα και γω μεσα απο το παραθυρο και εκλεισα την κουρτίνα. Πωπωω δεν ξανα κοιταω εξω ετσι, καρφώνομαι.

Μετα απο αυτο χτυπησε η πορτα. Ανοιξα και ειδα τον σταθη. Πηρα την τσάντα μου και φυγαμε. Ειχε ερθει με την μηχανη του. Τα περισσοτερα παιδια της ηλικιας μας ειχαν μηχανη.

"Θα ανεβεις ή θα παρουμε το λεωφορειο;;" με ρωτησε γιατι ξερει οτι ψηλο φοβαμαι της μηχανες.

"Θα ανεβω" ειπα αποφασιστικά.

"Αντε παμε." ειπε και ξεκινησαμε αφου εκανα αγωνα μεχρι να ανεβω. Γιατι ο σταθης αντι να με βοηθησει καθοταν και γελουσε.

Μετα απο περιπου μιση ωρα ειχαμε φτασει και αποφασισαμε να καθισουμε σε ενα μαγαζι παραλιακα.

Παραγγείλαμε τους καφεδες μας και αρχισαμε να μιλαμε. Ο σταθης απο εκει το πηγε απο εδω το εφερε, εφτασε εκει που ηθελε.

" πολυ καλο παιδι ο καινουριος. Κωστα τον ειπαμε;;" με ρωτησε και καλα ανηξερος.

"Εμμ ναι ναι ετσι τον λενε" ειπα γρηγορα και απεφευγα το βλεμμα του.

"Πολυ τον πηγα, εσυ δεν μου ειπες την γνωμη σου." ειπε συνεχίζοντας στον ιδιο τονο.

"Εε τι να σου πω ρε σταθη.. Δεν τον ξερω και απο χθες αλλωστε."

"Χριστινα δεν με ξεγελας εμενα. Κατι κρυβεις μαζι του. Και ουτε η κλειω φαινεται να ξερει κατι οποτε λεγε."

"Τιποτα δεν κρυβω σταθη ενταξει;;" ειπα χωρις να τον κοιταω.

"Ενταξει θα το δουμε αυτο." ειπε. Ηταν τοσο πονηρος που φοβομουν οτι θα εκανε καποια βλακεία και μετα θα κλαιγαμε.

"Εσυ με ποια εισαι τωρα;;" αποφάσισα να το γυρισω σε εκεινον για να αλλαξω θεμα.

"Εγω κανω αποχη. Βαρεθηκα" ειπε και γελασαμε και οι δυο με τα λογια του.

"Σταθη εισαι οντως εσυ;"

"Χαχαχα με προσβάλλεις" ειπε γελώντας.

"Ναι λες και δεν σε ξερουμε. Αυριο στο κλαμπ ολο και θα μας παρατησεις για να ριξεις καμια."

"Μα ποσο καλα με ξερεις." ειπε και συνεχισαμε να γελαμε.

Αφου ειχε περασει η ωρα πληρωσαμε και πηγαμε να φυγουμε. Αφησε την μηχανη του στο ιδιο σημειο που ηταν και εμεις πηγαμε να περπατησουμε λιγο στο λιμανι που ηταν λιγο πιο κατω. Η ωρα ηταν 9μιση και γενικα μάζευε κοσμο τετοια ωρα το λιμανι.
Πετυχαμε αρκετους γνωστους μας. Οπως και μια πρωην του σταθη που δεν την ηθελε πλεον και αυτη ειχε φαει κολλημα μαζι του και με τραβολογουσε για να την αποφυγουμε.
Με αυτα και με εκεινα η ωρα ειχε περασει και εμεις ειχαμε βαρεθει οποτε πηγαμε προς την μηχανη για να γυριζαμε πισω.

"Αυριο θα ερθεις ετσι;;" με ρωτησε ο σταθης.

"Ναι ναι αφου δεν θα ειναι και ο γιαννης. Δεν εχω καμια ορεξη να τον δω μπροστα μου." ειπα.

"Σου φερθηκε σαν γουρουνι. Αλλα καποια στιγμη θα ερθει να σε πλησιασει. Την δευτερα εχουμε σχολειο. Και μην ξεχνας το μεγαλο παρτυ που κανει ο γιωργος την Παρασκευή. Μπορει να θυμωσε μαζι του αλλα ειναι κολλητοι θα τον καλεσει. Και θα ειμαστε και εμεις εκει"

"Καλα τι μου το θυμισες τωρα αυτο;" ειπα και γελάσαμε ελαχιστα. Ανεβηκαμε στην μηχανη και ξεκινησαμε.
Με αφησε μπροστα στο σπιτι με χαιρετησε και εφυγε.